ऐन वैशाखाच्या वणव्यातली १९८० सालांतली ती एक दुपार होती. जेवणंखाणं आवरून जरा आडवं व्हायची खरं तर ही वेळ. पण ’अजयभाऊं ’ च्या मंगळवार पेठेतल्या घरच्या दिवाणखान्यांत कॉंग्रेस पक्षाच्या शहर पातळीवरच्या कार्यकर्त्यांची बैठक भरलेली होती. सेक्रेटरी, खजिनदार, प्रवक्ते, कार्यकर्ते, अन् हौशे-नवशे-गंवशे, असली तीस चाळीस तरी मंडळी हजर होती. तोंडावर आलेल्या विधानसभा निवडणुकांच्या मोर्चेबांधणीवर खलबतं चालूं होती. तोंडातले पानतंबाखूचे तोंबरे सांभाळत, जो तो हिरीरीनं बडबडत होता.
